Nowelizacja Prawa upadłościowego zmieniła przede wszystkim przepisy regulujące upadłość konsumencką. Na etapie rozpatrywania wniosku zrezygnowano z obowiązku badania przez sąd przyczyn, dla których dłużnik stał się niewypłacalny. Nie oznacza to jednak, że sposób powstania niewypłacalności przestał mieć znaczenie. Nadal istotne jest ustalenie, jakie czynniki doprowadziły do zadłużenia. Sąd może odmówić ustalenia planu spłaty albo umorzenia zobowiązań, gdy dłużnik celowo doprowadził do niewypłacalności lub istotnie ją zwiększył. Dotyczy to w szczególności działań nakierowanych na trwonienie majątku i pokrzywdzenie wierzycieli. Wyjątek mogą stanowić względy słuszności lub humanitarne.
Plan spłaty wierzycieli
Jeżeli upadły doprowadził do niewypłacalności lub zwiększył ją umyślnie albo wskutek rażącego niedbalstwa, plan spłaty może zostać ustalony na okres od trzech do siedmiu lat. Jeżeli dłużnik spłaci co najmniej 70% zobowiązań objętych planem, plan nie może trwać dłużej niż rok. Przy spłacie co najmniej 50% zobowiązań nie może trwać dłużej niż dwa lata.
Możliwość umorzenia zobowiązań
Upadły konsument może wystąpić o umorzenie zobowiązań bez planu spłaty, jeżeli jego sytuacja osobista wskazuje, że jest trwale niezdolny do dokonywania jakichkolwiek spłat. Jeżeli niezdolność nie ma charakteru trwałego, możliwe jest warunkowe umorzenie zobowiązań bez planu spłaty.
